ความทุกข์ในครรภ์และการคลอด

การพรรณนาอย่างเข้มข้นเพื่อชี้ให้เห็นว่าการเกิดเป็นมนุษย์เต็มไปด้วยความลำบาก

ทารกนั่งยอง กำมือ คู้คอ เอาศีรษะเหนือเข่า และอยู่ชิดหลังท้องมารดา

ผู้แต่งพรรณนาความลำบากในครรภ์อย่างรุนแรง ทั้งความคับแคบ ความชื้น กลิ่นเหม็น และความร้อนจากไฟธาตุ

สายสะดือถูกเปรียบเหมือนก้านบัวกลวง ทำหน้าที่ส่งอาหารจากมารดาไปยังทารก

เมื่อใกล้คลอด ลมกรรมชวาตพัดให้ทารกกลับศีรษะลงเพื่อออกจากครรภ์

เปรียบเหมือนช้างถูกชักออกจากช่องแคบ หรือถูกภูเขาหีบและบดทับ เพื่อเน้นความทุกข์ของการเกิด

ผู้เกิดจากนรกและสวรรค์

หลังคลอดมักตัวร้อนและร้องไห้ เพราะระลึกถึงความทุกข์ที่เคยประสบ

มักตัวเย็นและหัวเราะ เพราะระลึกถึงความสุขในสวรรค์

มนุษย์ทั่วไปจำเรื่องก่อนเกิดและในครรภ์ไม่ได้ ส่วนปัจเจกโพธิเจ้า พระอรหันต์ และพระอัครสาวกยังจำได้ขณะอยู่ในครรภ์ แต่เมื่อคลอดแล้วก็ลืมเหมือนคนทั่วไป